از خواندن نماز « وتيره » در مصلاى خود ايستاده ، مشغول خواندن نوافل ماه رمضان مىشد ، تا اين‌كه مردم پشت سر آن حضرت كم‌كم جمع مىشدند و مىخواستند با آن حضرت نوافل را به طور جماعت بخوانند . پس از جمع شدن مردم ، حضرت آنان را رها كرده ، به منزل مىرفت . چون آنان متفرق مىشدند ، دوباره به مسجد برمىگشت و مشغول خواندن نوافل مىشد . باز مردم كم‌كم پشت سر آن حضرت جمع مىشدند و تا مىخواستند كه با آن حضرت به جماعت نماز بخوانند ، حضرت آنان را ترك مىكرد و به منزل تشريف مىبرد . اين كار مكرر از آن حضرت سرزد » . « 1 » دراين‌باره روايات زيادى وجود دارد . 273 . و نيز در تهذيب با ذكر سند از محمد بن سليمان روايت شده كه گفت : چون شب اول ماه رمضان فرا رسيد ، رسول خدا صلى الله عليه و آله ، نماز مغرب و چهار ركعت نافلهء بعد از آن را خواند ، سپس هشت ركعت ديگر بر آن اضافه نمود . و چون از نماز عشا فارغ شد ، دو ركعت نشسته نافلهء آن را خواند و بعد از آن به پا خاست و دوازده ركعت ديگر ، نماز نافله به جا آورد . سپس داخل خانه شد . چون مردم ديدند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله با فرا رسيدن ماه رمضان بر نمازهايش افزود ، از علت آن جويا شدند ، فرمود : آرى ، اين براى فضيلت ماه رمضان نسبت به ماه‌هاى ديگر است . چون شب بعدى فرا رسيد و رسول خدا صلى الله عليه و آله خواست نماز نافله بخواند ، مردم پشت سر آن حضرت صف كشيدند تا اقامهء جماعت كنند . رسول خدا صلى الله عليه و آله به سوى آنان برگشت و فرمود : اى مردم ، نماز نافله با جماعت خوانده نمىشود ، خودتان به تنهايى نماز بخوانيد و آنچه را خدا در كتابش به شما آموخته بگوييد . بعد تأكيد كرد و فرمود : مردم بدانيد كه نمازهاى نافله به جماعت نيست . پس مردم همگى متفرق شدند و هر يك به تنهايى نماز خود را خواندند .

--> ( 1 ) . التهذيب ، ج 3 ، ص 60 ؛ الكافى ، ج 4 ، ص 154 ؛ الفقيه ، ص 186 و الاستبصار ، ج 1 ، ص 331